piątek, 31 sierpnia 2018

Trochę historii, część pierwsza - Stacja BĄK

Kolej przed 1914.

Historia kolei w tym miejscu sięga roku 1911 kiedy to państwo Pruskie rozpoczęło budowę linii kolejowej Liniewo - Czersk, która w dalszej perspektywie miała być wydłużona do Starej Piły i połączyć się z budowaną równocześnie linią Gdańsk Wrzeszcz - Stara Piła. Miało to ułatwić podróże między Gdańskiem a Berlinem przez pominięcie Tczewa a więc przy okazji bez obracania parowozu. Tory od Czerska miały biec w miejscu obecnie czynnej linii Czersk Bąk (z wyjątkiem samego początku gdzie połączenie z linią Berlin - Królewiec miało być możliwe także z drugiej strony). Dalej linia miała biec w kierunku Starej Kiszewy i Liniewa. Budowę przerwał wybuch pierwszej wojny światowej a po jej zakończeniu projekt stracił sens ze względu na powstanie państwa Polskiego. Prace ziemne przed pierwszą wojną wykonano aż do Liniewa i ich ślady widać do dziś. Na tym właśnie nasypie był zlokalizowany pierwszy punkt wszystkich tras.

Okres II RP

W pierwotnych planach nie było oczywiście połączenia do Kościerzyny przez Olpuch a przez Liniewo a więc nie miało być tu również stacji. Plany radykalnie zmieniły się gdy podjęto decyzję o budowie Magistrali Węglowej łączącej Śląsk z Gdynią przez Bydgoszcz i Kościerzynę. Przed rozpoczęciem budowy linii Kościerzyna - Bydgoszcz zakończono budowę torów Czersk - Bąk ułatwiając transport materiałów do budowy Magistrali. W Bąku powstała stacja umożliwiająca mijanie się pociągów oraz umożliwiająca zjazd na lokalną linię w stronę Czerska i dalej Szlachty oraz Laskowic. Architektura budynku dworca i innych okolicznych budynków jest podobna do wszystkich stacji na Magistrali Węglowej ale w Olpuchu, Karsinie i Bąku zbudowano nieco mniejsze dworce ze względu na niską gęstość zaludnienia w okolicy.

Po 1945

Jedyne co zmieniło się na Stacji Bąk od czasów jej powstania było utworzenie w latach 50-tych bocznicy do lotniska wojskowego w Borsku. Lotnisko w 1989 zostało przekształcone w obiekt cywilny a bocznicę rozebrano. Ślady tej bocznicy są w lesie dobrze widoczne. Dłuższe trasy przechodziły przez rozebrany przejazd kolejowy na drodze leśnej. Obecnie stacja należy do najlepiej zachowanych na całej Magistrali Węglowej. Wiele detali architektonicznych z dużym prawdopodobieństwem jest oryginalne od czasów budowy. Szczególną uwagę zwracają stare lampy przed budynkiem oraz semafory kształtowe na południowym końcu stacji.

Źródła

Powyższe informacje podaję na podstawie źródeł internetowych, których wiarygodności nie weryfikowałem. Więcej ciekawych informacji i zdjęć historycznych znajdziecie na stronach: